Sogn da Natal
Dedicata al Beato don Carlo Gnocchi
Parpai da nev senza fin
imbiancan la stepa silenziusa.
Luntan, culp da murtee,
presentiment da una disfada imminent.
Una crus da legn, un sciuchett per altar,
l’è la mesa da Natal cun i to alpin.
E intant che ta alzat al ciel al pan spezzaa,
te vedat al to Signur trist e disperaa.
In i to suldaa, ferii e malandaa,
i so veduv, i so bagai, piangent e affamaa
e tutt i vecc, i muribund e i mutilaa.
La man ,tremant al ciel, la ciapa un sogn.
L’è lì che al specia e, turna a cà, tal plasmat in realtà.
Quel sogn, adess, l’è chi in mezz a num.
L’è la tua fundaziun, cun centri in tuta la naziun.
E quand al to Signur al t’ha ciamaa,
ta ghet da la lus a du bei ugiun maraa.
Donato 10 Dicembre 2009