La Madona dala val
Sota tri castan dala stesa scepa,
puss a una val, cheta e trasparenta
che pasa sota un punt da sass
e a una stradina che va al lac,
gh’è una geseta che ved al su a nas,
i verd muntagn e i uselitt che va a spass.
Dadree da a un purtun spess quatar dida,
ghè al santuari e in su l’altar la statua da Maria.
In marmu bianc la streng al Bambin Gesù
e la par di “ da grazi man cercan pù.”
Per ogni malatia gh’è un dutur cha ta consiglia,
per ogni dulur gh’è la sua pastiglia.
La gent la dis : <perché trasà temp a pregà,
quand urmai gh’èmm tutt in di nost cà?>
Pugia sul mur quadar da grazi ricevu
e in sula finestrela un lumin sperdu.
L’è ul lum da una vegeta da Maisan
che la pizza per la sua famiglia ogni dì da l’ann.
“Oh Madona dala val, veglia sui me bagai,
che i cresan san e abbian sempar travai!
Conserva l’armunia in di famigli,
tegn luntan i malatii, mandum cunsili!
Fa che la gent la diventa pusee buna
E dac un öcc anca ala mia Valbruna!”
A fadiga la sa alza, al segn dala crus la fa,
un’ultim öcc a l’altar pö via vers cà.
Un po da vent al distaca quatar föi dal castan
Van giò in dala val, duman sarann luntan.
Donato 22 Agosto 2007