Inno alla pensione - Vicini

Title
Vai ai contenuti
Inno alla pensione
(pro pensionamento Diomede e Paolo)

In quest mument da restriziun
tucc i pensan da nà in pensiun
e du pivei di nost suf da stà chi
han decidu da metamal in quel post lì.
Sacrifizi pù na voeran fà,
al guvernu al pò na a cagà,
la leg là dis che podan nà in pensiun
lur in cuntent e anca la direziun.
Da Giugn Paul al poe stà a cà,
Diumed fin a Lui al dev specià,
per lur cumencia una noeva vita:
mangià, bev e quand sà pò lustrà la pipa.
Han cumencia a lavurà ch'eran bagai,
adess inn giuvin a'mò epur ga na dan un tai;
i disan che in stuff,che la feruvia l'han girada
da As a Milan l'era sempar quela rusumada.
Ma a vardà ben l'è propi minga insci;
quand ta pasavat da Lambrug i eran sempar lì,
i du pipeta cun la sigareta in mann
a lustrà i oecc cunt i gamb di tusann.
Quand poe ghera da spustà un incrus cun Inverig
e sul prutucoll ghera da scriv do o tre rig,
la sigareta la diventava un ussesiunn
e in da l'uffizi sa alzava un gran nebiunn.
A vutai a fa fumm a ruvava anca al Lurenzell
quell al gh'era semper per fà burdell:
"porta là questa prescriziunn  
intant che do la supresiun!"
Paul, ghè la staziun fiurida da fà!
Diumed mandal là un po a bagnà!
Basta, mì son stuf da supurtà
a As al feruvier mì voei nà a fà.
"Specia un po che vegni anca mì!"
e in men che sa disa i du i sa fan trasferì.
Ma per quei du chi lavurà che pasiun
lur pensavan dumò ala pensiun.
E adess che finalment l'è rivada
in prunt a pagà da bev e una mangiada.
Torna ai contenuti