Dala finestra
Setaa su una cadrega da paia,
vedi i rundinn sgurà su la Runcaia,
al gisin pitura da giald e l'Aquasanta,
senti bagai ca giuga e gai ca canta.
I scires in fiurii, cumencia a nas la foeia,
tutt sa risveglia tutt sà dà la moeia.
Angelo al vanga, Amedeo al mola i baritt
Diana la buia e i a fa cur su in dì buschitt.
Anna la stend cun la neudina,
Gustavo al taia la sces dala stradina.
Al fiumm al scur lent e cuntent,
al lustra i sass e al ved tanta gent.
Al sent tuscoss, al ved da tutt,
na' volta all bell na' volta al brutt.
L'acqua la và incoe lenta lenta
duman se al pioev la và cum'è al Brenta.
Mì sonn chi vegia e malandada.
i ann in tanti ormai son rasegnagnada,
son chi che vardi, son da per mì,
doman se son viva la sarà amò inscì.
Donato 92