Al pescadur e'l pes,
al casciadur e la legura
Prima edizione
Forsi in da un zicc da spurc dal lac da Onn,
vidaro anca incoeo un quei variunn.
Al temp l'è bell, l'acqua l'è calma,
un poo da scuma culur d'acqua da malva.
Munti la cana e tro giò al bucun
ma da pes buca propi nusun.
Pensi ! " Go da ven propi distruu tanti ! "
Poe fo al cunt ma ragordi minga quanti.
Tas ! "Varda ga n'è scià propi v'unn "
Dal culur al ma par un bucalunn.
Sveltu al buca e al tiri sù,
poe ga dumandi : " Ma giò ga n'è propi pù?"
"Grazie amis d'avemm salvaa,
mei in dala padela che crepà avelenaa! "
Urmai l'è tardi adess voei nà a cà,
ghè su al mè cann che al voer nà a cascià.
In men ca ta disi son sù a Pradoss
cunt in mann al rciopp e una micheta da pan poss.
Moli al can che al va da cursa,
al cerca la legura e al ga da la rimbursa.
Mi son lì al zucc dal piviunn,
quand a senti tirà per i culzun.
Al can intant l'era dismetu da cascià
forsi l'è lu che l'è chi a cercà.
Ma volti e propi lì in mezz a l'erba
ghè la legura, pusee in là al can quasi in ferma.
"sparum la dis, son l'ultima ca ghè,
sparum subit, tant al so pù in de nà induè."
"Na volta ai to cann ga davi do o tre rimburs!
I praa i eran bei e favum tanti curs!"
"Adess sa vot, vardas un po scià e là,
strad, spurcizia e nagott da mangià."
L'è propi vera ga foo e in quela o puntaa al rciopp,
cunt i lacrim ai oecc go casciaa un gran bott.
Lu al rideva sto por leguratt.
"Mei in dala padela che fa la fin da un ratt !"
Son na a cào tra via cana e rciopp,
pes e legura o mangiaa bei cott.
Adess l'è des dì che son che a l'uspedaa,
cunt al ventar che ma fà sempar maa.
I m'han dii che l'è stada un'intusicaziun,
l'è propi vera, l'è propi vera dabunn !
Donato 31 Luglio 1972
Al pescadur e'l pes,
al casciadur e la legura
Seconda edizione
Eri giò l'oltar dì cun la cana in man
a pescà visin al sass dal can;
cun i am dal quatar e la buseca,
cagnott, vermisoe e pulenta seca.
L'era un bel po urmai che s'eri lì
e a Mandel sunava già misdì,
i cavedan sa favan minga vedè
e mi ma dumandavi: "perchè?"
Tas! Par che ga nè scià vun,
varda: l'è adre per ciapà al bucun!
Poeo al sa gira inturnu al varda sù e al dis:
"sculta un poo ti che ta ghet i barbis!"
Ciapum subit son l'ultim che a ghè dent,
i oltar hin mort tucc d'inquinament!
Una voelta al mè nonu al ma diseva che l'era bell
e anca i pescadur na fasevan una pel.
Sa vardi in gir e tra i sachitt dal ru
capisi che l'è ura da nà in sù.
Urmai ghè propi nagott da fà,
l'è propi fini al temp da nà a pescà!
Và quanta scuma, và quanti smacc d'oli!
ormai chi ta pò truvà al petroli!
Némm in sù, forsi duman matina
ciaparem la legura in Varcelina!
Ala bun'ora cun Diana e Rundell
sem a Oneda cun al Casinel;
do cartocc dal quatar, la mica in mann
in da quel'oltra al rciopp a do cann.
Vo a metas l'ì sul sente
propi da part da un ruvede,
giò in bas i can cun al sò padrun
in prunt per cumencià la funziun.
Son lì bell chiett quand ad un tratt
ma par da sentì al frecas da un rat
e invece spunta propi in quela,
una bela legura sota al casot dal Nela.
"Fermas un mument prima da sparà!"
la ma dis:"per piasè, lasum parlà"
Sem stuf num legur, lasem fa una cursa,
cumè una voelta, poeo dem la rimbursa!
Podi minga, vedat, ghè pu gnà un pra
e anca al bosc l'è minga restela.
Urmai l'è tutt asfalt e ruvede
incoeo ca cunta urmai in i dane!
Machin gros, moto fuoristrada,
tut voerum vègh a purtada.
Ta ghet rasun, và pur a fà un gir,
ma prima da misdì vegnum a tir!
La legura la ringrazia e la và da cursa,
Rundell al ga darà poeo la rimbursa.
La fà un solt cuntenta,la stà pù in dala pell,
dala cuntentezza la sa grata al barbell,
la fa cent metar poeo la torna indre
e ga lo lì amò in mezz ai pe.
In da vo , la ma dis d'un trat:
"Gh'è pù gnà un pra, si propi tuti mat!"
"Sparum, varda, fam la pell,
sparum che gh'è scià al Rundell"
Mi sa giri, a so pù se fà,
poeo ciapi sù e vo a cà.
Rundell l'è scià da cursa,
la legura la cerca da dagh la rimbursa,
la riva su la strada che un dì l'era un pra,
adess l'è asfalt e ciment armaa,
la fà per scapà,ma ghè nagott da fà
e sota una machina la và a crepà.
Num semm resta lì cumè cuiun
ed emm ciapa tucc una bela leziun.
Donato 90